คนไข้ไม่ให้หมอกระเทยรักษา ตัวเองยังสับสนแล้วจะไปรักษาคนอื่นได้ยังไง

บทละครมันแรงมากๆ ทำไมต้องสะท้อนความรู้สึกแบบนี้ มันไม่ make sense ดูแล้วสะเทือนใจมากน่าจะให้เป็นผู้หญิงก่อนพอพิสูจความสามารถได้แล้วรักษาคนไข้หายหลายคนแล้วค่อยมาเปิดความจริงเรื่องเพศดีกว่า แบบนี้คนไข้จะรักและยอมรับเราอย่างไม่มีเงื่อนไขแน่นอนเพราะช่วยชีวิตคนไว้หลายคน

จุดจบวิภูษา

ที่ผ่านมาคิดร้ายกับคนอื่นมาโดยตลอด สำนึกผิดและละอายใจ จึงปล่อยตัวเองให้จมนํ้าไป

เซียวเซ่อไม่ยอมรับการพ่ายแพ้ ต้องการจะสู้รบอีกครั้ง

สู้กันสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน แต่ผ้าม่านในฉากไม่มีสะบัดปัดปลิวเลยซักนิด 😂 เสาซักต้นหลังคาซักอันไม่พังถล่มลงเลย ถ้าเทียบกับเรื่อง8เทพอสูร ฟงอวิ๋น ขี่พายุ สู้กันสิ่งก่อสร้างยังมีพังถล่มลงมาให้เห็นบ้าง แต่เรื่องนี้ สิ่งก่อสร้างแข็งแรงมาก

ฉันไม่ได้ฆ่าเขา

นี่เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ฉันจะมอบให้

สะใภ้ชั่วทำร้ายร่างกายแม่ หวังฮุบสมบัติ

ทำร้ายแม่มาตลอด หวังสมบัติ ยังดีที่ลูกจับได้ สุดท้ายหยกก็ไปแต่ตัวสะใจ เวรกรรมตามทันซิ้มแล้ว  ยังดีที่ชัยฉลาดตอนจบ

อย่ามาหาว่าแม่ใจดำอำมหิต

เรื่องนี้ตัวต้นเหตุคือพ่อสิมะลาขี้เหล้าขายลูกกินรองลงมานังบัวจอมบงการสุดท้ายกรรมจัดการให้เสียลูกรักแม่ทัศนัยตัณหากลับอบรมลูกไม่ดีเป็นแบบอย่างชั่วให้ลูกตามสิมะลาเองก็ต้องพบจุดจบอันแสนปวดร้าวไปจนตายเรื่องนี้ให้คติหลายอย่างในแง่คิดสนุกมากเสียดายจบซะแล้ว

จุดจบของคนนอกใจมันแซ่บแตกๆ

ถ้าจะเอาคืนคนนอกใจต้องมีสติและใช้สมอง

บดขยี้จูบ ให้ลืมความเศร้า

อยากให้วินหายเครียด ถึงพลอยจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่พลอยจูบให้ได้

เอ็งเป็นใคร ผีตนใดสิงร่างเมียข้าอยู่

บอกแล้วไงว่าไม่ใช่นางปิ่น ฉันชื่อ “นุชนาฏ” ฉันมาจากอนาคต แต่ไม่รู้ทำไมถึงมาติดอยู่ในร่างนี้ เข้าใจไหมบากอง ?

โดนเมียเก่ายิง เพราะโดนตามง้อหนัก

เลิกกันแล้ว แต่ชอบมาตามง้อจนน่ารำคาญ