ละคร เรือนเสน่หา
เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อคุณหลวงกลับมาที่เรือนแล้วพบว่า “แม่สร้อย” เมียอีกคนหนึ่งหายตัวไปอย่างลึกลับ ทำให้เกิดการโต้เถียงกันระหว่างบรรดาเมียๆ โดยเฉพาะ “คุณชม” (เมียหลวง) ที่ถูกตำหนิว่าบกพร่องต่อหน้าที่ในการดูแลบ่าวไพร่และคนในเรือนปล่อยให้สร้อยหายไปได้
ในขณะที่ทุกคนกำลังสับสน “นางเบ้า” บ่าวคนสนิทของสร้อยก็ได้โพล่งความจริงออกมาว่า สร้อยไม่ได้หายไปไหน แต่ตนเป็นคนส่งสร้อยไปหลบอยู่ที่บ้านญาติที่บางกษัตริย์ เนื่องจาก “สร้อยกำลังตั้งท้อง” แต่มีคนใจร้ายพยายาม “วางยาขับเลือด” หวังจะฆ่าลูกในท้องของสร้อย ทำให้เบ้าต้องรีบพาสร้อยหนีไปเพื่อความปลอดภัย
เมื่อความจริงเรื่องการวางยาถูกเปิดเผย สายตาเกือบทุกคู่ก็จ้องไปที่ “แม่เอื้อง” (เมียน้อยอีกคน) เพราะมีพยานเห็นว่า “นางมุ่ย” บ่าวคนสนิทของแม่เอื้องไปด้อมๆ มองๆ อยู่ที่หน้าเรือนของสร้อยก่อนเธอจะหนีไป
การพิสูจน์ มีการตักน้ำจากตุ่มในเรือนแม่สร้อยมาวางตรงหน้าแม่เอื้อง พร้อมท้าว่า “ถ้าไม่ได้สั่งให้วางยา ก็ดื่มน้ำในตุ่มนี้โชว์เสียสิ”
แม่เอื้องแสดงอาการลนลานและปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่ดื่ม พร้อมโวยวายว่าถูกใส่ร้ายและพยายามหาข้ออ้างหลบเลี่ยง
คุณหลวงเมื่อทราบว่าเมียกำลังท้องและถูกปองร้าย ก็โกรธจัดและสั่งให้คนสนิทรีบเดินทางไปที่บางกษัตริย์เพื่อรับตัวสร้อยกลับมาทันที โดยย้ำว่า “อย่าให้เมียและลูกของข้าเป็นอะไรเด็ดขาด” เพื่อที่จะได้สะสางความจริงว่าใครกันแน่ที่เป็นคนวางยาพิษ
ในช่วงท้าย บ่าวคนสนิทของคุณชมเริ่มแสดงความกังวลว่าหากคุณหลวงตามหาตัวสร้อยไม่เจอ หรือหากสืบสาวราวเรื่องจนความจริงปรากฏจะทำอย่างไร แต่คุณชมกลับมีท่าทีนิ่งเฉยและตอบกลับอย่างมั่นใจว่า “ข้ามีวิธีจัดการ” ซึ่งทิ้งปมไว้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดอาจจะไม่ใช่แค่คนเดียว หรืออาจจะมีแผนซ้อนแผนที่ร้ายกาจกว่าที่เห็น
