ซีรีส์ สัมผัสเสียงมรณะ VOICE
สีหน้าแทนคุณ สายตา+ความยิ้มอ่อนแม่งยิ่งเป็นตัวยั่วโมโหผู้หมวดเลย ชอบแอนดริวมากอารมณ์แบบสุดอะ ตอนพูดมึงคิดว่ากูไม่กล้าหรอนี่ดูรู้เลยถ้าเป็นเหตุการณ์จริงไม่ใช่ละคร ซัดแล้วแน่ๆ กูไม่เป็นแล้วตำรวจอะ โคตรได้ ชอบแอนดริวแสดงเรื่องนี้มาก บทนี้เหมาะกับแอนดริวมาก ตั้งแต่ดูแกเล่นละครมาผมว่าแกเล่นเรื่องนี้ได้ดีสุดแล้ว เรื่องอื่นก็เล่นดีมากนะ แต่ว่าบทแบบนี้เหมาะกับลุคพี่แอนดริวมาก เหมือนแกเป็นตำรวจชุดสืบจริงๆเลย
แม่การะเกด..ย้ายมาอยู่ร่างแม่พุดตาน แล้วหนา พูดจา ต่อว่าฉะฉาน ได้เจ็บแสบกว่าเดิม และทันสมัยมากด้วย ฉากตอนเชิดหน้าน้อยๆแบบไม่ยอมคน แล้วพอนังปริกโผล่มากดหน้าลงหน่อยๆ ตาจ้องนิ่งนี่ สุดยอดเลย ปะทะมันมากฉากนี้ สำหรับคนบ่นทำไมเอาเบลล่ามาเล่นบทซ้ำ นี้ดูไว้สะว่าบทพุตตาลต้องเบลล่าเพราะพุตตาลคือการะเกด สีหน้าแววตา ท่าทางไครจะเหมือนได้ถ้าไม่ใช่คนในนี้ ที่สายตา original การะเกดนี่พลังทำลายล้างสูงมากจริงๆ แล้วเบลล่าคือไม่ได้ถลึงตาแบบพยายามร้ายทั่วๆไปนะ มาแบบอินเนอร์ภายในสุดๆ
เมื่อความยุติธรรมถูกท้าทายด้วยอำนาจ
ในสังคมที่เส้นแบ่งระหว่างความถูกผิดเริ่มเลือนรางด้วยอำนาจเงินและอิทธิพลมืด การก้าวเท้าเข้าสู่ชั้นศาลอาจไม่ใช่การมองหาความจริงเสมอไป แต่มันคือสนามรบที่คนตัวเล็กต้องเผชิญหน้ากับกำแพงเหล็กที่เรียกว่า “ระบบพวกพ้อง”
ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันในห้องพิจารณาคดี เมื่อกฎหมายที่ควรจะเป็นเกราะคุ้มครองทุกคน กลับถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือฟอกขาวให้กับผู้มีอำนาจ ทนายคังดาวิท ผู้ไม่ยอมจำนนต่อความอยุติธรรม จึงได้ลุกขึ้นยืนหยัดเพื่อทำหน้าที่เป็นปากเสียงให้กับผู้ที่ไร้ทางสู้ เขาไม่ได้เพียงแค่ว่าความตามตัวอักษร แต่เขากำลังท้าทายมโนธรรมของผู้ผดุงความยุติธรรมทุกคน ด้วยคำถามที่บาดลึกไปถึงหัวใจของคนในชาติว่า… แท้จริงแล้ว กฎหมายที่ถืออยู่ในมือนั้น มีไว้เพื่อคนทุกคน หรือมีไว้เพื่อใครบางคนกันแน่?
ฉากนี้คือดีงามมากกกกกกก แต้วคือสู้แบบคนโมโหร้าย พร้อมจะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า ส่วนพี่นกสินจัยคือสู้แบบฉลาดแต่เก็บทุกเม็ดจริง ๆ สมแล้วที่เป็นยอดฝีมือด้วยกันทั้งคู่ค่ะ นักแสดงสมทบคนอื่นก็ทำได้ดีมากเช่นกัน คือกราบนักแสดงทุกคนในฉากนี้เลย
เฮียเหมถูกจับตัวไป ยักษ์ขึ้นมาแทนเฮียแหม เพื่อต้องการที่จะค้นหาความจริงว่าใครอยู่เบื้องหลังครั้งนี้