ซีรีส์ Feud โศลกรักใต้เงาแค้น
เหตุการณ์จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ทั้งตลกและซึ้ง ระหว่าง หลี่ชิงเยว่ ศิษย์สาวระดับล่างของสำนักจิ้งอิน กับ ไป๋จิ๋ว (หรือมหาเทพต้าเฉิงเสวียนจุน) เรื่องราวเริ่มจาก หลี่ชิงเยว่ ได้ช่วยชีวิตชายหนุ่มแปลกหน้าหน้าตาดีคนหนึ่งไว้ (ซึ่งก็คือไป๋จิ๋วที่กำลังพรางตัว) เธอตัดสินใจเอา “สมบัติทั้งหมดที่เก็บหอมรอมริบมาหลายปี” ใส่ถุงยื่นให้เขา พร้อมบอกว่านี่คือ “สินสอด” * เหตุผลของเธอ เธอสารภาพอย่างตรงไปตรงมาว่า “ท่านหน้าตาดีมาก” และเผลอไปจูบเขาเข้าแล้ว ตามหลักการที่เธอเรียนรู้มา เธอจึงต้อง “รับผิดชอบ” ชื่อเสียงของเขาด้วยการแต่งงาน
ท่าทีของไป๋จิ๋ว เขาถามเธอว่า “คำพูดของเจ้ามีความจริงกี่ประโยคกันแน่?” แต่สุดท้ายเขาก็ยอมรับถุงสินสอดนั้นไว้ และยอมตามเธอกลับไปที่สำนักในฐานะ “คนของเธอ”
เมื่อกลับมาถึงสำนัก เรื่องราวกลับไม่ราบรื่น เพราะบรรดาผู้อาวุโสและเจ้าสำนักจับได้ว่าหลี่ชิงเยว่พาชายแปลกหน้าเข้ามา ซึ่งพวกเขาสงสัยว่าเป็น “ปีศาจลัทธิมาร”
หลี่ชิงเยว่ถูกกดดันให้บอกความจริงว่าชายคนนั้นเป็นใคร แต่เธอก็ยืนยันว่าเขาไม่ใช่คนเลว เจ้าสำนักจึงตัดสินใจลงโทษขั้นเด็ดขาดคือ “ทำลายตบะและขับออกจากสำนัก” เพื่อไม่ให้เธอไปเข้าพวกกับทางมารในอนาคต
แม้จะถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ เธอก็ยังพยายามปกป้องเขา จนกระทั่งไป๋จิ๋วทนดูไม่ได้และตัดสินใจเผยตัวตนที่แท้จริง
ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียด ไป๋จิ๋ว ได้ปลดปล่อยพลังวิญญาณอันมหาศาลออกมา จนเจ้าสำนักและเหล่าผู้อาวุโสจำได้ทันทีว่าเขาคือ “ต้าเฉิงเสวียนจุน” มหาเทพผู้สูงส่งที่ทุกคนเคารพรัก ซึ่งกำลังกักตนบำเพ็ญเพียรอยู่
จากที่เคยจะขับไล่หลี่ชิงเยว่ เจ้าสำนักรีบเปลี่ยนท่าทีทันทีเมื่อไป๋จิ๋วประกาศว่า “ข้ามาหาคู่บำเพ็ญของข้า” ซึ่งหมายถึงหลี่ชิงเยว่นั่นเอง เจ้าสำนักรีบประจบมหาเทพด้วยการร่ายยาวชมหลี่ชิงเยว่ว่า เป็นศิษย์ที่กตัญญู เฉลียวฉลาด และเป็นแบบอย่างที่ดีของสำนัก (ทั้งที่เมื่อครู่เพิ่งจะไล่เธอออก)
หลังจากเคลียร์ปัญหาในสำนักจบ หลี่ชิงเยว่ยังมีข้อสงสัยจึงไปดักรอพบไป๋จิ๋ว และเกิดบทสนทนาที่กลายเป็นที่มาของชื่อคลิป “คำพูดมากมาย สรุปง่าย ๆ คือท่านชอบข้า”
“ท่านคือมหาเทพผู้สูงส่ง ทำไมถึงเลือกข้าเป็นคู่บำเพ็ญ?”
เขาบอกว่าเขารับสินสอดของเธอไว้แล้ว จะผิดสัญญาไม่ได้ และที่รับไว้ก็เพราะ “เจ้าเป็นคนให้”
หลี่ชิงเยว่จึงยิ้มกว้างแล้วสรุปเองว่า “คำพูดมากมาย สรุปง่าย ๆ คือท่านชอบข้า!” ซึ่งไป๋จิ๋วก็ได้แต่ทำหน้านิ่งและเดินหนีไป (แต่ในใจแอบยอมรับไปแล้ว)
