ละคร เล่ห์บรรพกาล
ถ้าพี่อุ้มแม่ถึงเตียงแล้ว ธรรมเนียมใดก็ไม่ต่างกันดอก หน้าตาเจ้าเล่ห์มาก แม่ดวงแขที่อยู่ในอ่างน้ำกับคุณพี่ขุนเขินอายเพียงใด..ตัวข้าที่อยู่หน้าจอนี่ เขินอายตัวม้วนยิ่งกว่าเจ้าค่ะ
ซีนแนะนำ
เราจะสร้างครอบครัวไปด้วยกัน
ซีนนี้เป็นซีนที่ชอบอีกหนึ่งซีน เอาเป็นว่าชอบทุกซีนล่ะ(พี่มิวแสดงได้ดีมาก) เหมือนอัดอั้นอยากจะถามมานาน อยากฟังจากปากพี่เธียรว่ารักหรือแค่ชดใช้ที่เมยลงไปช่วย พอพี่เธียรบอก ที่ทำไปยังไม่รู้อีกหรอว่า”รัก” คือบ่อน้ำตาแตกเลย???? ชอบนะที่เมยไม่งอลกันไปงอลกันมาทำให้หนังไม่น่าเบื่อเพราะชีวิตจริงคนเราก็ไม่ต่างจากนี้ถึงเมยจะโกรธบ้างแต่ก็”รัก” ฟินนน
ถ้ามึงจะตก เดี๋ยวกูกอดมึงไว้
กูนอนไม่ค่อยหลับเลยวะ ถ้าไม่มีมึงนอนด้วย ฉากโซฟาคือไบร์ทวินเก่งมากจริงๆนะ มันธรรมชาติมาก ทั้งๆที่โซฟามันเล็กนะแถมยังไม่สบายตัวด้วย แต่พี่เค้าทำมันออกมาได้น่ารักมากจริงๆ อาจจะเบียดๆอึดอัดๆหน่อยแต่มันไม่ได้ขัดตาขนาดนั้น ดูกี่รอบๆก็รู้สึกว่าโคตรหลงกันเลย อารมณ์แบบ อยู่ด้วยกันแล้วก็ไม่อยากห่างกัน
ผมไม่ได้เมาเหล้า แต่ผมเมาคุณ
มือทั้งสองข้าง จับไหล่เสื้อของเธอลงมา จนเห็นลำตัวเธอทั้งหมด และเขาก็ดอมดมเธออย่างช้าๆ ในใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก อยากให้เรารักกันจริงๆ มาทำให้รักสมบูรณ์แบบเถอะนะ
ขอเธอเป็นของขวัญได้ป่ะ
ถามว่าฝุ่นร่านมั้ยก็ร่านนะ แต่เหมือนจะร่านแค่กับปืนป่ะ ไม่ได้ร่านไปทั่ว ฉากนี้มองว่าดีมั้ย ในมุมของเรามองว่าดี โดยเฉพาะที่มีถุงยาง แสดงให้เห็นถึงการป้องกันเมื่อมีเซ็กส์ ส่วนความร่านของฝุ่น …