ละคร แม่เบี้ย
เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว เพื่อนเล่นตั้งแต่เด็ก ดูแลปกป้อง อบอุ่นจังเลยดูฉากนี้ปุ๊บรัก คุณงู ขึ้นมาทันทีเขาดูแลตั้งแต่แม่เมขลามาจนถึงเมขลา นี่แหละความรักที่เที่ยงตรงของจริง
ซีนแนะนำ
ซอมบี้บุกโจมตีกำแพงในกรุงเยรูซาเล็ม
กำแพงที่คนคิดว่าจะป้องกันซอมบี้ได้ แต่กำแพงสูงไม่พอ เป็นฉากที่จดจำ ซอมบี้ที่ใช้ตัวเองสะสมและปีนกำแพง เป็นหนึ่งในไม่กี่ฉากที่จำได้ชัดเจนและโดดเด่นมาก รวมถึงสิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ก็คือซอมบี้ฉลาดจริงๆ แทนที่จะเป็นคนโง่เหมือนกับหนังซอมบี้เรื่องอื่นๆ
ขับเรือเข้าหาสึนามิ ก่อนที่คลื่นยักษ์จะซัดเข้าฝั่ง
ฉันชอบที่ไม่ใช่แค่ตัวเอกเท่านั้นที่ฉลาดพอที่จะคิดออกว่าพวกเขาจำเป็นต้องผ่านสึนามิ
สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบดูในภาพยนตร์เกี่ยวกับภัยพิบัติเสมอคือการได้เห็นคนอื่นๆ ที่สามารถฉลาดพอๆ กับตัวละครหลัก หรือพยายามช่วยเหลือผู้อื่น นี่เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ โดยแสดงให้เห็นเรือจำนวนนับไม่ถ้วนที่ตระหนักว่าพวกเขาต้องข้ามไปก่อนที่มันจะซัดเข้ามา
จุดจบของนิลรัตน์นาคี
ร้องไห้ตาม สงสารนิลรัตน์ แต่สมควรแก่โทษที่ได้รับแล้ว รู้สึกถึงความเจ็บปวดของนิลรัตน์ ที่ถูกคนที่รักหมดหัวใจทำร้าย เพื่อปกป้องผู้หญิงคนอื่น นิลรัตน์เจ็บปวดที่โดนสาป แต่เจ้าพี่เจ็บไม่ต่างกันที่ต้องสาปคนที่ตนรักเหมือนพี่น้อง ฉากนี้ยกให้เป็นฉากที่ดีที่สุดของเรื่องมณีนาคาเลย ทั้งเสียง คำพูด สีหน้า แววตา อารมณ์
การโจมตีของหมาป่ายักษ์
จริงๆ แล้วการส่งทหารกลุ่มเล็กๆ ไปจับหมาป่าจะดูปัญญาอ่อนแค่ไหน แต่มันก็ให้ความรู้สึกแบบ “Dog Soldiers” ลองนึกภาพการใช้เวลากว่า 10 ปีในกองทัพฝึกความกล้าและฝึกฝนอย่างต่อเนื่องเพื่อกลายเป็นคนเก่งกาจ เพียงเพื่อที่จะถูกหมาป่าตัวใหญ่ขย้ำจนตาย