คนไม่อยู่บ้าน


ปัญหาผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางท่ามกลางสถานการณ์โควิด-19 ภาครัฐและเอกชนต่างเข้ามาให้ความช่วยเหลือ ทั้งจัดหาที่พักพิง แจกอาหาร แจกหน้ากากอนามัยให้กับพวกเขาเหล่านี้ เพื่อให้ยังชีพและป้องกันตนเองได้ในภาวะโรคระบาด การจัดหาที่พักพิงของรัฐไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะที่ผ่านมารัฐพยายามพาผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะเข้ามาอาศัยในศูนย์พักพิงเป็นระยะเวลาหลายปีแล้ว แต่ทำไมเรายังเห็นคนออกมานอนตามสถานีรถไฟ สวนสาธารณะ หรือตามตรอกซอกซอยต่าง ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อะไรคือปัญหาที่ทำให้ความพยายามจัดระเบียบผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะไม่สำเร็จซักที

ก่อนโควิด-19 จะเข้าสู่ภาวะวิกฤต ชีวิตของพวกเขาเหล่านี้ จะใช้เวลาไปกับการรับจ้างช่วยงานที่วัดเป็นส่วนใหญ่ แต่ตอนนี้ ตารางงานที่เคยจดไว้ถูกยกเลิกไปหมด ชีวิตส่วนใหญ่จึงอยู่กับการเฝ้ารอรับอาหารแจก แม้บางครั้งจะได้กินเพียงมื้อเดียว
 แต่ชายคนนี้ก็เลือกที่จะไม่ขอความช่วยเหลือจากภาครัฐ เพราะเคยถูกเจ้าหน้าที่พาเข้าสถานสงเคราะห์มาก่อน เช่นเดียว กับคนทั่วไป คนเร่ร่อนก็มีความฝัน มีจุดมุ่งหมายในชีวิต แม้จะเลือนลางจนมองไม่เห็นปลายทาง สำหรับพวกเขาเหล่านี้ อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต? เขาตอบว่า

“ไม่รู้ถ้ามีโอกาสนะ ถ้ามีโอกาสหรือว่ามีเงินสักหน่อย เราจะไปบ้านเกิด ไปสร้างกระต๊อบอยู่สักหลัง อยู่คนเดียวกระต๊อบหลังเล็กๆ ปลูกผักปลูกอะไรกิน ก็อยู่ได้แล้วบ้านนอก อยู่ที่มีโอกาสหรือเปล่า ถ้ามีโอกาสนะ แต่มันก็ยากนะ อยู่อย่างนี้ไปกระทั่ง
วันตาย”


10 เกร็ดความรู้ ที่โรงเรียนไม่ได้สอน


เรื่องราวที่คล้ายกัน
วิปลาส…เชือดอำมหิต

จะมีใครคาดคิดบ้างว่าครอบครัวที่ดำรงอยู่อย่างเรียบง่ายและสมถะในสวนมะพร้าว อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี เป็นที่รักใคร่ของเพื่อน อ่านต่อ

บันทึกจากดินแดนที่แห้งแล้งที่สุดในโลก

ออกเดินทางไปยังประเทศชิลีในดินแดนที่แห้งแล้งที่สุดในโลก “ทะเลทรายอตาคามา” ชมความสวยงามของสีสันชั้นดินที่สลับเรียงกันตามร อ่านต่อ

บันทึกการเดินทางจากดินแดน 2 ทวีป

ออกเดินทางในดินแดน 2 ทวีปอย่างประเทศตุรกี ประเทศในฝันของนักเดินทาง ที่นี่เป็นดินแดนที่รุ่มรวยไปด้วยวัฒนธรรม และร่องรอยขอ อ่านต่อ

ปริศนาป่าบังบด

เขาใหญ่แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติของใครหลายคน ที่มักเลือกไปใช้ในวันพักผ่อนของตัวเอง เพื่อเติมพลังกับชีวิตที่เหนื่อยล่าจา อ่านต่อ

Copy link
Powered by Social Snap